TRÚFÉLAGSLEIÐRÉTTING

Ég minnist þess ekki að mikið hafi verið skrifað á þessum vettvangi um rök trúaðra um fínstillingu veraldar til að réttlæta guðshugmynd sína. Þetta er þó atriði sem sífellt skýtur upp kollinum í trúarumræðunni. Reyndar finn ég umræðu um þessi mál hér og m.a.s yfirlýsingu frá sjálfum mér um að skrifa grein um málið, en að öllum líkindum hef ég svikið það.

Ég bæti úr því núna.

Á Íslandi er rekinn öflug ríkisstofnun sem heitir Þjóðkirkjan. Frá stofnun hennar hefur hún ríkt og drottnað yfir trúarbragðasviðinu. Hún hefur mikil völd og fjármagn en því ætti að fylgja mikil ábyrgð. Á síðari árum hafa stofnanir innan ríkisins reynt að koma sér á fót siðareglum með tilheyrandi nefndum. Það er ekki hægt að saka ríkiskirkjuna að vera eftirbát annarra í því en viðbrögð hennar eru skelfileg við öllu áreiti. Þannig hefur saga fórnarlamba hennar verið þyrnum stráð.

Þegar ég var strákur og gekk í barna- og grunnskóla var einelti ekki til. Einhverjum krökkum var þó strítt, sumir lamdir, aðrir hunsaðir. Oftast þurfti ekki mikið til að verða fyrir barðinu á hrekkjusvínunum. Gleraugu, óvenjulegt nafn, stam eða önnur líkamleg einkenni dugðu þeim til að eitra tilveru skólasystkina sinna.

Í kjölfarið af ákvörðun kirkjubyggingasjóðs Reykjavíkurborgar um að veita Íslensku Kristskirkjunni ekki styrk vegna þeirrar skoðunar Friðriks Schrams að samkynhneigð^[1] sé synd, hafa ýmsir trúmenn hneykslast á Friðriki fyrir að átta sig ekki á því að samkynhneigð sé auðvitað ekki synd. En er samkynheigð synd eða ekki?

Trúarbrögð fornaldar eru fordómafull og hafa engan trúverðugleika í nútímanum með sínum kraftaverkum og viðhafnarlífi. Til að trúa og leggja líf sitt við það sem ekki stenst rök eða raunveruleika þarf að beygja alla rökhugsun í duftið. Heili hins trúaða er þannig taminn til að taka ótrúverðugum ósannindum sem sannleik.

Þegar fréttir tóku að berast af sprengingu í Osló féll grunur strax á Íslamista og Al Kaída. Ódæðið minnti í fyrstu á sendiráðssprengingarnar í Afríku 1998. En þegar við bættist skotárás á unga jafnaðarmenn í Útey beindust spjótin frekar að hægri-öfgamönnum. Nú bendir allt til að einn maður hafi staðið á bak við þessi hroðalegu voðaverk og honum hefur verið líkt við Timothy McVeigh, sprengjuvarginn í Oklahoma. Svo stal hann líka slatta af "stefnuyfirlýsingu" sprengjuvargsins Ted Kaczynskis.

Stundum segja ósögð orð meira en mörg orð. Í sögunni „Silver Blaze“ eftir Arthur Conan Doyle er Sherlock Holmes fenginn til að rannsaka hvarf á veðhlaupahesti og hugsanlegt morð á þjálfara hans. Í sögunni eiga sér stað þessi orðaskipti:

Lítir þú á þig sem góða og heiðvirða manneskju mislíkar þér eðlilega ef einhver fyrirlítur þig. Ef þú leggur þig sérstaklega fram við að íhuga og rækta það góða sárnar þér áreiðanlega ef einmitt sú viðleitni þín mætir bersýnilegri fyrirlitningu.

Er ríkiskirkjan getulaus eða áhugalaus um samskipti við trúleysishópa? Leitað verður svara við þessari merkilegu spurningu í október:

Vangaveltur um kirkju og kristni býður til námskeiðs, samveru og samtals miðvikudagskvöldið 5. október 2011, kl. 19:30-21:30. Umræðuefnið verður trúleysishreyfingar á Íslandi. Meginverkefni samverunnar er að leita svara við spurningum um hvort þjóðkirkjan geti og/eða eigi að leitast við að eiga í samtali við slíkar hreyfingar og ef svarið er játandi á hvaða hátt slíkt sé mögulegt.

Eftir að hafa verið í rúm sjö ár í þessu veseni þá er margt ákaflega fyrirsjáanlegt. Það er til dæmis óhugsandi að það líði mánuður án þess að einhver lýsi því yfir að trúleysi sé bara trú - sama hve oft og hve vel það er hrakið. Svipað dæmi er um meinta leiðtogadýrkun í félaginu.