Allar frslur Allir flokkar Sos Um flagi rskrning Lg Spjallid@Vantru Pstfang Vantru@Facebook Vantru@Youtube Vantru@Twitter

Tvr stjrnur

g tti v lni a fagna um sustu helgi a sitja til bors me jskldinu Megasi ldurhsi. Af einhverjum stum fann g mig kninn til a fara a ra um drifkraft skpunarinnar. Vi vorum sammla um a best gengi mnnum skpun sinni ef mevitair prsessorar heilastarfseminnar fengju a sitja vi stjrnvlinn, en a hvers kyns mevitair tilburir me vitrnum htti vru oftar en ekki dmdir til daua.

Skldi sagist essum efnum ba a eirri reynslu a detta eins konar leislustand egar hann skrifar. Eftir a hann vaknar svo r slku blakkti blasir textinn vi honum n ess endilega a merkingin s honum ljs. Hann er v oftar en ekki smu astu og hver annar hlustandi/lesandi, a urfa a hafa fyrir a ra merkingu textans sr til gagns.

Fljtlega beindist svo tali a eirri stareynd a iulega stendur upp neytendur listarinnar a leggja henni til jafn mikinn skpunarkraft og hfundurinn geri upphafi, v neitanlega krefjist tlkun listaverka skapandi innsis. Og ganga m t fr v sem gefnu a merking s sem njtandi listarinnar fr t s ekki neinu samrmi vi a sem var hfundi verksins huga.

Megas tk undir etta og tk sem dmi texta sinn Tvr stjrnur af hinni gtu pltu Blir draumar. etta hugverk er sami um sknu eftir lifandi manneskju og vonina um a f a hitta hana aftur sar og endurtaka starvintri. En svo virist sem eir sem misst hafa brn sn ni a bindast essum texta meira en arir og hfundurinn er stugt a heyra fr slku flki og af v hve vermtt etta lag/lj er hugum ess.

arna er galdur listarinnar lifandi kominn: Ljskldi, jaka eymd sinni eftir elskunni sinni er, n ess a hafa hugmynd um a, farinn a hughreysta sem s hafa eftir brnum snum dauann.

Og a er reyndar rtt a egar maur skiptir t holdlegri st fyrir foreldrast og landfrilegum fjarlgum t fyrir dauann, fyrst hefur essi texti sig upp fyrir flest anna fegur:

Tminn flgur fram og hann teymir mig eftir sr
en ekki f g miklu ri um a hvert hann fer
en g vona bara a hann hugsi svolti hllega til mn
og leii mig endanum aftur til n.

g gaf r forum keju r gulli um hlsinn inn
svo gleymdir mr ekki dagsins amstri nokkurt sinn
augunum num svrtu horfi g sjlfan mig um hr
og g vonai a g fengi bara a vera ar alla t.

a er margt sem angrar, en ekki er a biin
v g s a fyrst rykinu hve langur tmi er liinn
og g skrifa ar eitthva, me fingrinum, sem skiptir llu mli
v a nttin mn er dimm og ein, og dagurinn bli.

J, og andliti itt mla, hve g man a alltaf skrt
augnlnur og bleikar varir, brosi svo hrt
j, g veit vel a keypis er allt a sem er best,
en svo arf g a greia dru veri a sem er verst.

g sakna n birtingu a hafa ig ekki vi hli mr
og g sakna n daginn, egar slin brosir vi mr
og g sakna n kvldin egar dimman dettur
en g sakna n mest nttunni, egar svipirnir fara stj.

Svo lt g upp og s vi erum saman arna tvr
stjrnur blrri festingunni sem frast nr og nr
g man ig egar augu mn eru opin hverja stund
en egar g n legg au aftur fer g inn fund

(hripa hr niur eftir minni - me fyrirvara um misminni)

Um lei og maur hefur sett ennan texta etta dauasamhengi rennur upp fyrir manni hve jakandi tr manna framhaldslf getur veri eim sem ekki hafa n tkum missi snum og sorg. essi von um endurfundi, eins falleg og krleiksrungin og hn er eli snu, nr a rna allri r og hugarfrii, lf ess sem ekki kann a sleppa hendinni af hinum ltnu verur a langri reyjufullri bi sta ess a einkennast af stt og notalegum endurminningum.

Einhverju sinni tk g a mr a svara fyrirspurn um hvaa augum trleysinginn liti dauann. g gat auvita ekki svara essu fyrir alla trleysingja, enda lfsvihorf eirra eflaust lk egar kemur a essum mlum. En svar mitt hljai upp etta:

N er a svo a ftt tengir trleysingja saman anna en trleysi sjlft. eir koma af llum svium jlfsins og hafa allskonar skoanir mnnum og mlefnum.

Svar mitt um endalokin ber v a skoa me tilliti til essa. Veri getur a margir trleysingjar su afar sttir vi a tilgangsleysi sem felst lfi okkar, samkvmt heimsmynd hins trlausa. En mn afstaa er essi:

Lfi er nttrlegt ferli ar sem einstaklingurinn er hlekkur keju. Hlutverki hvers einstakling lkur v raun egar hann hefur komi upp afkvmum snum. v hltur "tilgangur lfsins", ef hgt er a kalla hann v nafni, a vera s einn a geta afkvmi og fstra au allt ar til au geta teki vi keflinu.

Vi hfum engan "ri" tilgang en ennan. Vi erum bara gfaar skepnur.

Um lei og maur hefur fallist essa lfssn verur dauinn frnlega lttvgur, samanbori vi hyggjurnar sem maur hafi af honum ur. Og daui stvina verur einfaldlega eitthva sem vi m bast hvenr sem er. Besta leiin til a kljst vi hann er raun s a ganga ekki tfr tilvist manna sem sjlfsgum hlut, heldur vera vibinn v llum stundum a menn og skepnur deyi. Hver dagur flagsskap vina og ttingja fr me essu auki vgi. Og hvatinn til a njta samvistanna til hins trasta verur enn meiri en ella, v allt gti etta veri fari forgrum morgun.

Og egar a gerist er lti anna hgt en yppta xlum og laga sig a njum astum. Sorgarferli verur v styttra og brilegra en hj eim sem hgrtandi spyrja "af hverju, af hverju hn/hann?" fullkomnu skilningsleysi eli nttrunnar.

mnu tilfelli veitir trleysi algunarhfni og skjtari stt vi astur en ella. Maur ttar sig enda v a gfa hvers og eins er ekkert sem ri mttarvld thluta heldur bera menn sjlfir byrg velfer sinni og hamingju.

Trleysi er v raun frelsi me byrg. Frelsi, v engum guum arf a lta, engum bkstaf arf a hla blindni. byrg, v a er enginn arna uppi sem tekur taumana egar allt er lei vaskinn.

ar hafi i a. Str partur af hamingju okkar leiinni gegnum lfi felst v a htta a sveipa dauann essum bannhelgishjp og taka honum sem sjlfsgum hlut. etta hvetur okkur til a njta lfsins nna, a vera dugleg a leggja rkt vi sem okkur ykir vnt um.

Og egar dauinn hrifsar hina nkomnu fr okkur er einfaldlega hgt a skja sji minninganna og ilja sr eim ljma sem stafai af hinum ltna mean hann lifi, sta ess a gera afganginn af vinni a einhverri nturlegri bist ar sem hmt er reyju eftir v a vagninn a handan komi og frelsi okkur undan hinum sra sknui.

v huggunin tti ekki a felast tlvon um endurfundi, heldur llu v ga sem hinn dni skildi eftir sig hugum okkar.

Birgir Baldursson 22.02.2004
Flokka undir: ( Hugvekja )

Vibrg


Karl - 23/02/04 20:08 #

Fn grein. g s ekki betur en a etta s kjarni existensalismans. g, Kierkegaard, Spinoza og fleiri getum alveg skrifa undir margt af essu. Vi viljum gera smvgilegar breytingar og kalla kejuna, og ar me hlekkina, Gu, en r finnst eflaust arfi a kalla hana anna en nttru. g held lka a flk geti veri mismevita um stu sna sem hlekkur kejunni og kejuna sem heild, og me "dulrnni" innri reynslu last "skrari" vitund. Kannski notar Megas sr slkt shamanskt stand egar hann tfrar fram textana sna, sem rtt fyrir fjarveru hins rklega hluta hugans hitta mark og bera vott um djpt innsi. Me essum formerkjum held g a Bdda og Krishna (.e. hindar) vru alveg sttir lka. etta "live and let die" vihorf til dauans, og a "lifa ninu", er lka kjarninn jgaspeki og bddisma.

Til hvers a vera a blsttast etta t trarbrg? Kunni i ekki a lesa r myndlkingum? Voalega taki i hlutunum bkstaflega. J g veit a flk trir yfirleitt bkstaflega framhaldslf, en mr er alveg sama tt g eigi mr aeins framhaldslf brnunum mnum ea rverunum moldinni, g veit a orkan mun skila sr aftur hringrsina, og g ber meiri viringu fyrir alheiminum en svo a g vilji kalla hann "bara nttru" ea "kld vlrn lgml". Mr finnst alheimurinn fnn eins og hann er, og g er sttur vi a vera bara einn vatnsdropi hafinu sem er Allt, en g kalla etta allt Gu, sama hva hverjum snist. g veit a etta er ekki vihorf hins almenna bkstafstrarmanns ea manns me innprentaa barnatr, en ll trarbrg eiga sr fmennari hpa manna sem rna bak vi yfirbor textans, bak vi myndlkingar og gosagnir, og finna einhvern sannleika sem hittir hjartasta en er fullu samrmi vi skynsemi eirra.


Birgir Baldursson (melimur Vantr) - 23/02/04 20:41 #

"...og g ber meiri viringu fyrir alheiminum en svo a g vilji kalla hann "bara nttru" ea "kld vlrn lgml"."

Maur er n bara a burast vi a reyna a lsa heiminum eins og hann er :)


Karl - 23/02/04 21:14 #

En af hverju essi neikvu blbrigi mlinu? Af hverju ekki a hefja nttruna og lgmlin upp stall? g hef ori var vi a hj mrgum guleysingjum a eim finnst gulausi heimurinn dauur og tmur, og a er miki tak a takast vi hann. Stareyndin er a heimurinn er sprelllifandi en ekki kaldur og vlrnn. g hef lesi tluvert af bkum guleysingja, og maur finnur varla eins svartsna og neikva hfunda og Freud, Nietzsche, Sartre, Camus o.fl. Af hverju ekki a taka fagnandi mti heiminum nkvmlega eins og hann er og upphefja hann allri sinni dr? Vi ekkjum ekkert strra. Af hverju ekki a kalla hann Gu?

Hmm ... mr snist g eiga skoanabrur sem er fastur greinahfundur hrna sunni og heitir sama nafni og g. Merkilegt, en g vil taka a fram a g er annar maur.


Birgir Baldursson (melimur Vantr) - 23/02/04 21:53 #

g er hrddur um a ef vi frum a kalla etta gu sum vi a bja heim ansi miklum ruglingi. Vi ltum gui sem eitthva yfirnttrlegt (og m.a.s. ekki til alvrunni). Af hverju ttum vi a kalla nttrulgmlin "gu"?


Hetjan - 02/06/05 21:20 #

Erui yfir hfu bnir a lesa Kierkegaard eitthva?


Birgir Baldursson (melimur Vantr) - 02/06/05 23:16 #

g las Ugg og tta heimspekilegum forspjallsvsindum snum tma. Sannfrist um a a Sren hafi skrifa hana sem hsdeilu trmenn.

Loka hefur veri fyrir athugasemdir vi essa frslu. Vi bendum spjalli ef i vilji halda umrum fram.