Kirkjan er dálítið sjálfhverf. Viðbrögð hennar þessa dagana virðast snúast um að dusta rykið af skrautkraganum í stað þess að moka út skítnum. Aðalatriðið er að bjarga andlitinu en fórnarlömbin gleymast.

Stúlknaheimilið Bjarg á Seltjarnanesi

Í vor samþykkti Alþingi Lög um sanngirnisbætur fyrir misgjörðir á stofnunum eða heimilum sem falla undir lög nr. 26/2007. Þessi lög voru sett í kjölfar rannsóknar á meðferð á vistmönnum, börnum, á vistheimilum og stofnunum. Meðal annars er fjallað um Skólaheimilið Bjarg og ásakanir á hendur starfskonum þess en það var stofnað og rekið af Hjálpræðishernum.

Lætur þú hafa þig að fífli? Kirkjan virðist ætla að treysta á það. Dettur þér í hug að séra Geir Waage hafi lúffað fyrir herra Karli Sigurbjörnssyni biskupi? Hvarflar að þér að herra Karl Sigurbjörnsson hafi sýnt af sér röggsemi í máli Geirs?

Þótt Vantrúarmenn fagni því fölskvalaust að hulunni er flett af skinhelgi og vanhæfni ríkiskirkjunnar í siðferðismálum er hugur okkar jafnframt hjá þeim sem eiga um sárt að binda vegna brota hennar og getuleysis.

Höfum hugfast að þótt kynferðisleg áreitni sé óþolandi og óafsakanleg og kynferðislegt ofbeldi glæpsamlegt þá er ekkert viðbjóðslegra en að nota börn til að svala girndum sínum. Hér eru tvær tilvitnanir þar að lútandi:

Þetta er einhver hræðilegasti glæpur sem til er og liggur þungt á fólki, eyðileggur líf. Þetta er sálarmorð og á ekki að lýðast. Og samfélagið allt á að standa vörð um það að ekkert barn verði fyrir slíku. Við getum aldrei komið algjörlega í veg fyrir það en við eigum að leita allra ráða til þess að koma þeim til hjálpar sem verða fyrir slíku. #

Karl Sigurbjörnsson biskup og séra Hjálmar Jónsson hafa nú báðir lýst því yfir að þeir hafi ekki reynt að þagga niður í Sigrúnu Pálínu árið 1996 þegar þeir funduðu með henni eftir að hún reyndi að benda kirkjunni á glæpi Ólafs Skúlasonar biskups.

Mikil reiði ríkir nú í garð ríkiskirkjunnar í kjölfar allrahanda sóðamála innan raða hennar. Kirkjan neitar að taka þátt í niðurskurði, prestar ræða um það í fúlustu alvöru hvort þeim beri að hlíta barnaverndarlögum, mál Ólafs biskups enn að þvælast fyrir biskupsstofu og svona mætti lengi telja. Allt kemur þetta svo í kjölfar þess að kirkjunni tókst í fjölda ára að standa í vegi fyrir sjálfsögðum mannréttindum samkynhneigðra í hjúskaparmálum.

Það er alltaf ánægjulegt þegar menn stíga fram og viðurkenna að hafa haft rangt fyrir sér. Oft er það orðað svo að þeir verði menn að meiri fyrir vikið.

Ég óska Karli Sigurbjörnssyni hjartanlega til hamingju með það stóra og djarfa skref sitt að falla frá þeim mannfjandsamlega áróðri sem hann hefur haldið á lofti í krafti kirkjukenninga sinna og stíga út í birtuna til okkar hinna. Hann er sannarlega maður að meiri fyrir vikið.

Í dag 20. maí er Allir teikna Múhameð dagurinn. Í tilefni hans höfum við í Vantrú eytt drjúgum tíma í að draga upp mynd af Múhameð, en til að gæta sanngirni höfum við líka teiknað Jesú, Bahá'u'lláh, Búdda og til gamans, Richard Dawkins.*

Nýverið hélt sænski teiknarinn Lars Vilks fyrirlestur um málfrelsi og sýndi glærur. Hann er einn af þeim sem teiknað hafa myndir af Múhameð spámanni, múslímum til mikils ergelsis. Múslímskir áhorfendur réðust að honum og reyndu að berja hann á meðan nokkrir aðrir í salnum æptu ALLAH AKHBAR eins og múslímum virðist mörgum þykja viðeigandi þegar verið er að misþyrma fólki.

Nokkrum dögum síðar var eldur borinn að heimili Lars Vilks og heimasíða hans yfirtekin. Múslímar eru reiðir við hann, því hann teiknaði móðgandi hundamynd af spámanni þeirra og al-Qaeda tengd samtök hafa boðið 150.000 dollara verðlaun þeim sem myrðir Lars - nánar tiltekið með því að skera hann á háls.

Trúarbrögð þrífast á eymd og volæði. Erfiðleikar af ýmsu tagi, sorg, áföll og vonbrigði, allt er þetta frjósemisakur trúarinnar og ef eymdin víkur um stund eru trúfíflin jafnan reiðubúin að að sökkva fólki aftur ofan í volæðið til að vernda hagsmuni sína. Því hagsmunirnir eru miklir og mælanlegir í völdum og í beinhörðum peningum. Hrunskýrslan er því kærkomið tækifæri fyrir ríkiskirkjuna til að maka krókinn enn um hríð með sínum eymdarsöng.