Stúlknaheimilið Bjarg á Seltjarnanesi

Í vor samþykkti Alþingi Lög um sanngirnisbætur fyrir misgjörðir á stofnunum eða heimilum sem falla undir lög nr. 26/2007. Þessi lög voru sett í kjölfar rannsóknar á meðferð á vistmönnum, börnum, á vistheimilum og stofnunum. Meðal annars er fjallað um Skólaheimilið Bjarg og ásakanir á hendur starfskonum þess en það var stofnað og rekið af Hjálpræðishernum.

Lætur þú hafa þig að fífli? Kirkjan virðist ætla að treysta á það. Dettur þér í hug að séra Geir Waage hafi lúffað fyrir herra Karli Sigurbjörnssyni biskupi? Hvarflar að þér að herra Karl Sigurbjörnsson hafi sýnt af sér röggsemi í máli Geirs?

Þótt Vantrúarmenn fagni því fölskvalaust að hulunni er flett af skinhelgi og vanhæfni ríkiskirkjunnar í siðferðismálum er hugur okkar jafnframt hjá þeim sem eiga um sárt að binda vegna brota hennar og getuleysis.

Höfum hugfast að þótt kynferðisleg áreitni sé óþolandi og óafsakanleg og kynferðislegt ofbeldi glæpsamlegt þá er ekkert viðbjóðslegra en að nota börn til að svala girndum sínum. Hér eru tvær tilvitnanir þar að lútandi:

Þetta er einhver hræðilegasti glæpur sem til er og liggur þungt á fólki, eyðileggur líf. Þetta er sálarmorð og á ekki að lýðast. Og samfélagið allt á að standa vörð um það að ekkert barn verði fyrir slíku. Við getum aldrei komið algjörlega í veg fyrir það en við eigum að leita allra ráða til þess að koma þeim til hjálpar sem verða fyrir slíku. #

Karl Sigurbjörnsson biskup og séra Hjálmar Jónsson hafa nú báðir lýst því yfir að þeir hafi ekki reynt að þagga niður í Sigrúnu Pálínu árið 1996 þegar þeir funduðu með henni eftir að hún reyndi að benda kirkjunni á glæpi Ólafs Skúlasonar biskups.

Mikil reiði ríkir nú í garð ríkiskirkjunnar í kjölfar allrahanda sóðamála innan raða hennar. Kirkjan neitar að taka þátt í niðurskurði, prestar ræða um það í fúlustu alvöru hvort þeim beri að hlíta barnaverndarlögum, mál Ólafs biskups enn að þvælast fyrir biskupsstofu og svona mætti lengi telja. Allt kemur þetta svo í kjölfar þess að kirkjunni tókst í fjölda ára að standa í vegi fyrir sjálfsögðum mannréttindum samkynhneigðra í hjúskaparmálum.

Björn Valur Gíslason, varaformaður fjárlaganefndar tjáði sig um ríkiskirkjuna á bloggsíðu sinni í gær.

Viðbrögðin létu ekki á sér standa og hópur presta hefur mætt á vefsvæði þingmannsins til að þjarma að honum. Meðal þeirra sem hafa tjáð sig um málið eru:

Vegna umfjöllunar fjölmiðla um meðferð ríkiskirkjunnar á kynferðisbrotamönnum, þá viljum við í Vantrú minna fólk á að margir prestar ríkiskirkjunnar virðast telja sig eigi að vera undanþegnir tilkynningaskyldu barnaverndarlaga: Prestar telja sig hafna yfir lög

Trúboð er óþolandi og því veigra prestar sér vísvitandi við að nota það orð, fólki leiðast boð og bönn. Ræktun er hins vegar jákvæð og því stunda menn mannrækt, skógrækt og nú á að stunda "trúrækt" í skólum.

Það vöknuðu upp djúpstæðar áhyggjur innan prestastéttarinnar í kjölfarið á því að Svarthöfði lét óvænt sjá sig við setningu prestastefnu 10. júní 2008. Þessi gjörningur var tekinn upp og hefur slegið í gegn út um allan heim, en meira en 2 milljónir manna hafa séð þetta myndbrot síðan við settum það á jútjúb-síðu Vantrúar.

Í upphafi vissi enginn hvernig bregðast ætti við þessum óboðna gesti og voru viðbrögðin fálmkennd.

Við á Vantrú lendum oft í því að finnast við standa ein í baráttunni. Það er eins og öllum sé sama þó að órökstuddar og jafnvel hættulegar fullyrðingar fái að standa alveg gagnrýnislaust um allt samfélag.

Þess vegna hlýnar okkur alltaf um hjartaræturnar þegar við sjáum beitta en þó málefnalega gagnrýni í hindurvitni sem við komum ekkert að. Nú fyrir skemmstu tók næringarfræðinginn Ólafur Gunnar Sæmundsson saman margar af algengustu mýtunum í næringar- og líkamsræktarbransanum og og svaraði þeim ágætlega í greininni Láttu ekki ljúga að þér.