TRÚFÉLAGSLEIÐRÉTTING

Ef þú ætlar að vera kirkja, biskup, prestur eða bara óbreyttur trúaður einstaklingur er svarið við spurningunni já. Félagið Vantrú hefur breytt landslaginu og umræðunni um trúarleg og lífsviðhorfsmálefni á Íslandi eins og önnur samtök s.s. Siðmennt hafa varla megnað.

Fyrir Mannréttindaráði Reykjavíkurborgar liggur nú tillaga um starfsreglur í samskiptum trúfélaga og skóla. Tillögu þessari er ætlað að leiðbeina skólum um hvernig þeir geti betur framfylgt stefnu borgarinnar í mannréttindamálum. Þar kemur fram að í skólastarfi á vegum borgarinnar sé mikilvægt að ekki sé gengið út frá því að allir aðhyllist sömu trú. Í ljósi þessa telur meirihluti mannréttindaráðs því nauðsynlegt að setja leikreglur um beina aðkomu trúfélaga að skólastarfi og iðkun trúarbragða innan veggja skólans á skólatíma. Um þessa tillögu hefur verið mikill úlfaþytur þar sem einkar dapurlegt hefur verið að horfa upp á málsmetandi menn og konur fara mikinn í umræðu sem virðist að mestu á misskilningi byggð.

Ein helsta aðferð fyrri alda til að stjórna hugsunum og hegðun fólks var að kalla fram sögur um æðri verur sem gátu refsað og verðlaunað, skapað og tortímt, og gerðu misskýrar kröfur um að fólk lifði lífinu sínu á tiltekinn hátt. Í nútímanum þekkjum við flest hver muninn á staðreyndum og skáldskap, en þrátt fyrir það eru enn leifar í stjórnkerfum margra landa af gamalli stofnun sem hefur glatað sínum tilgangi.

Grein Þórhalls sem hér birtist er hluti af ritdeilu hans og Óla Gneista Sóleyjarsonar, í þetta skipti svarar hann greininni Af landvættum og heimildaskráningu prests. Svar Óla Gneista við þessari grein birtist í Morgunblaðinu í dag eftir langa bið.

Því er haldið fram af trúuðum að siðgæði geti ekki staðist nema fyrir tilstilli guðs. Án hans verður siðferðiskennd í besta falli afstæð, guð einn geti gefið algilda mælikvarða. Þessi röksemdafærsla er reyndar til í fleiri útgáfum en við látum nægja að fjalla um þessa, enda hún vinsælust meðal t.d. presta ríkiskirkjunnar og annarra talsmanna trúarbragða.

Það er ekki alveg skýrt hvernig siðferðiskennd kemur frá guði. Annað hvort hefur hann mælt svo fyrir að það skuli vera munur á réttu og röngu eða þessi skilningur streymir einhvern veginn ósjálfrátt frá honum. Það skiptir þó ekki máli hvernig hann opinberast eða hvernig gott og illt varð til fyrir tilstilli guðs.

Óli Gneisti Sóleyjarson skrifar grein í 24 stundir föstudaginn 10. október, þar sem hann vitnar í viðtal blaðsins við mig um skjaldarmerki Íslands fyrir skömmu og telur mig fara með rangt mál sem enginn fræðimaður styðji eða hafi stutt.

Í þessum þriðja og síðasta pistli fjallar Þórdís Helgadóttur um trúarstökk og skynsemi.

Áður höfum við birt fyrsta og annan pistil hennar um trúleysi.

Síðasta miðvikudag birtum við fyrsta af þremur pistlum heimspekingsins Þórdísar Helgardóttur um trúleysi. Pistlar þessir voru fluttir í útvarpsþættinum Víðsjá á Rás1.

Í öðrum pistli sem við birtum hér fyrir neðan heldur Þórdís áfram þar sem frá var horfið og ræðir um trúarhugtakið.

Heimspekingurinn Þórdís Helgadóttir flutti nýverið þrjá pistla um trúleysi í þættinum Víðsjá á Rás 1.

Þórdís veitti okkur góðfúslegt leyfi til að birta pistlana og hér fyrir neðan er hægt að hlusta á upplestur Þórdísar og lesa pistilinn.

Í þessum fyrsta pistli fjallar Þórdís meðal annars um fullyrðinguna að trúleysi sé trú og hvort trúmenn hafi góða ástæðu til að ætla að Gvuð sé til.

Öll höfum við einhverja hugmynd um hver Jesús var. Hjá flestum eiga hugmyndirnar rætur sínar í námsefni grunnskólans þar sem mjög einföld mynd er dregin upp af þessum guði kristinna manna. Fljótt á litið virðist þessa einfalda mynd einnig lita boðun Þjóðkirkjunnar. Vandmálið við einföldunina er að hún er í litlu samræmi við þá mynd sem fræðimenn hafa dregið upp af Jesú. Þetta ósamræmi er hins vegar aðeins byrjunin því innbyrðis eru fræðimenn mjög ósammála um hvað Jesús stóð í raun og veru fyrir. Lítum nánar á málið.