TRÚFÉLAGSLEIÐRÉTTING

Einn af fjórum hornsteinum stjórnskipunar landsins er að mismuna megi trúfélögum. Sá hyrningarsteinn ber heitið "Þjóðkirkja" í stjórnarskrá, a.m.k. ef moðsuða Stjórnlagaráðs nær fram að ganga. Eða hvað?

Svo virðist sem að „lending“ Stjórnlagaráðs hvað varðar ákvæði um ríkiskirkju sé sú að tryggja stöðu ríkiskirkjunnar áfram. Nú er ákvæðið komið með sinn eigin undirkafla sem heitir „Þjóðkirkjan“ og er hann í þeim hluta tillagna Stjórnlagaráðs sem fjallar um undirstöður samfélagsins.

Nú er Þjóðkirkjuákvæðið orðið að undirstöðu stjórnskipunar á Íslandi samkvæmt nýjustu tillögu Stjórnlagaráðs að drögum að stjórnarskrá. Lengi getur vont versnað.

Stjórnlagaráðsmaðurinn Dögg Harðardóttir styður það að í nýrri stjórnarskrá verði tekið fram að "við" séum kristin þjóð:

Stjórnlagaráð afgreiddi mannréttindakafla A-nefndar inn í áfangaskjal ráðsins á 14. ráðsfundi í hádeginu í gær þar sem lagður var fram auka valkostur um þjóðkirkjuna.

Dögg Harðardóttir stjórnlagaráðsfulltrúi skrifar litla grein í Fréttablaðið 21. júní. Þar setur hún fram ákveðna röksemdafærslu fyrir því að borgarráð Reykjavíkur eigi að hafna tillögum mannréttindaráðs borgarinnar um samstarf skóla og trú- og lífsskoðunarfélaga.

Frelsi, jafnrétti og bræðralag voru einkunnarorð frönsku byltingarinnar. Kirkjan hefur lengst af staðið gegn þessu öllu, og gerir enn, enda vildu Frakkar ekkert með hana hafa í sinni stjórnarskrá, Bandaríkjamenn ekki heldur.

Sá ágæti og vandaði maður, Hjalti Hugason, skrifar enn eina greinina um trúfrelsi í Pressuna 1. júní sl. og kallar hana Bleikt eða blátt trúfrelsi. Greinin er eflaust vel meint en illa hugsuð, því miður. Í stað þess að tala um jákvætt trúfrelsi og neikvætt, líkt og hann hefur gert áður, talar hann nú um bleikt og blátt, sem er vissulega til bóta. En Hjalti fellur í þá gryfju að bera saman epli og appelsínur. Eflaust áttar hann sig ekki á því og því er fagnaðarefni að geta leiðrétt þessa hugsanavillu.

Þegar fólk heyrir tvö andstæð sjónarmið hefur það tilhneigingu til að telja að "sannleikurinn" liggi mitt á milli þeirra. Þegar tveir deila þarf að komast að samkomulagi þannig að báðir verði sáttir.

Í Fréttablaðinu er birtur kafli af netskrifum þeirra Valgarðs Guðjónssonar og Illuga Jökulssonar. Valgarður veltir fyrir sér hvort nokkur hætta sé á að prestur í stjórnlagaráði ætli að koma að afgreiðslu ráðsins á hugmyndum um tengsl ríkis og kirkju. Illugi spyr sig og aðra hvort ríkið eigi eða megi styðja og vernda eitt trúfélag umfram önnur og hvort nokkur ástæða sé til að fjalla um trúfélög í stjórnarskrá.