Vantrú hefur aðstoðað 1328* einstaklinga við að leiðrétta trúfélagsskráningu sína síðan 1. janúar 2006.
Movable Type
knýr þennan vef
Höfundur: Daniel C. Dennet
Vandamálið er ekki að fólk telji sig hafa „einkarétt á sannleikanum.“ Vandamálið er þegar einhver felur sig bak við „trú“ eða „dulspeki“ eftir að honum er bent á mótsagnir í málflutningi sínum. Aristóteles orðaði þetta vel fyrir 2000 árum: þegar kom að því að manneskja byrjaði að hunsa mótsagnir spurði hann sig „hver er þá munurinn á þeim og grænmeti?“
Lesa Ekkert grænmeti, takk
Merkasti líffræðingur sögunnar væri tvöhundruð ára í dag ef hann hefði lifað fáránlega lengi. Charles Darwin skrifaði á sínum tíma sjálfsævisögu sem var fyrst og fremst ætluð fjölskyldu hans. Hún var gefin út að honum látnum en því miður voru ákveðnir kaflar klipptir út. Hér á eftir er þýðing á þeim kafla sem varð fyrir mestri ritskoðun en hann fjallar um trúarviðhorf Darwins. Kaflinn er vissulega langur en er fyrirhafnarinnar virði. Fyrstu fjórar málsgreinarnar mynda líka ágæta heild ef lesendur vilja stytta útgáfu.
Í kaflanum sjáum við vel að Darwin var ekki trúaður. Hann taldi sjálfan sig agnostískan að því leyti að hann gat ekki útilokað mögulegan frumhreyfil, fyrstu orsök, sem hefði skapað heiminn og lögmál hans en síðan ekki haft nein afskipti af honum. Ef hann hefði lifað til að sjá vísindin afhjúpa fleiri leyndardóma alheimsins hefði hann væntanlega verið nokkrum skrefum nær að kalla sig einfaldlega guðleysingja. Við sjáum líka hvernig kenningar Darwins höfðu áhrif á siðferðisvitund hans sjálfs.
Lesa Darwin um trú
Fyrir nokkrum dögum sturlaðist ímam í jarðarför þar sem lítill drengur var borin til grafar vegna þess að lítill bangsi var með drengnum í kistunni. Foreldrarnir neituðu að fjarlægja bangsann. Við það yfirgaf ímaminn jarðarförina í æðisgengnu fússi.
Fyrst hugsaði ég með mér að þetta atvik væri ekki íslam að kenna heldur bara geðtruflaður íman á ferðinni, bla, bla, bla. En síðar rann upp fyrir mér eitt stórt nei. Þessi uppákoma er víst íslam að kenna. Líka kristindómnum, gyðingdómnum og öllum öðrum trúarbrögðum. Ég er þreytt á að vera opin og víðsýn og skilningsrík gagnvart fólki sem er vitlaust, þröngsýnt og skilningslaust. Það er líkt og fólk komist upp með hvaða svínerí sem er ef það er gert á forsendum trúar.
Lesa Trúarbrögðin eiga ekki sess í nútíma samfélagiGröðrúrbat (enskt heiti Geriniol eða Gerin Oil) er áhrifaríkt og kröftugt lyf sem virkar beint á miðtaugakerfið og framkallar mörg og ólík viðbrögð. Oft tengjast þessi viðbrögð andfélagslegri hegðun og hafa oft og tíðum sjálfseyðandi áhrif. Sé Gröðrúrbat gefið börnum hefur það langavarandi áhrif á heilastarfsemina þegar kemur á fullorðinsár t.d ranghugmyndir sem erfitt getur verið að lækna. Allir flugræningjarnir 19 í hinum dauðadæmdu flugvélum þann 11. september árið 2001 voru undir verulegum áhrifum Gröðrúrbats. Í sögulegu samhengi hefur Gröðrúrbat haft afar skaðleg áhrif á mannkynssöguna og lyfið er beint og óbeint ábyrgt fyrir hryllingsverkum á borði við galdraofsóknum miðalda, fjöldamorðum á Spánverja á Indíánum Suður Ameríku og kerfisbundnum pyntingakerfum sem eru svo hryllileg að orð fá varla því lýst. Notkun Gröðrúrbats kynnti undir flestar styrjaldir í Evrópu á miðöldum því mismunandi hópar neytenda börðust á banaspjótum í eins konar klíkustríðum sem snérust um réttinn til að dreifa Gröðrúrbati á vissum svæðum.
Lesa GröðrúrbatKomdu hérna til mín: ég ætla að mæla á þér höfuðkúpuna til að finna út greindarvísitölu þína, líta í augu þér til að sjá hvort þú sért veikur, renna fingrunum yfir andlit þitt til að sjá út skapgerð þína og svo ætla ég að skoða hendur þínar til að sjá hvaða framtíð þú átt. Ég ætla að komast að öllu sem vita má um þig með því að skoða líkamleg sérkenni þín.
Flest fólk kannast við höfuðlagsfræði eða þá trú að það að skoða ójöfnurnar á hausnum á þér gefi innsýn í hvaða hlutar heila þíns eru þróaðastir. Höfuðlagsfræði var þróuð í kringum 1800 af þýska lækninum Franz Joseph Gall og það er áhugavert að þá var höfuðlagsfræði það nýjasta og besta innan taugafræðinnar. Gall var meðal fyrstu frumkvöðla til að telja heilann, en ekki hjartað, vera miðverk mannshugans. Ef hann hefði látið þá ályktun duga hefði allt verið í lagi. En, byggt á bestu tiltækri þekkingu þeirra tíma, hafði hann ofureinfaldaða hugmynd um hvernig heilinn gæti virkað. Hann fullyrti að hver einstakur hluti af heilanum öllum, sem hann taldi samsettan úr fjölda aðskildra líffæra, bæri ábyrgð á ákveðnum þætti hugsunar eða hegðunar. Gall og aðrir höfuðlagsfræðingar gerðu, af besta ásetningi, óvandaðar rannsóknir á höfuðbeinum skjólstæðinga og krufðu heila látinna sjúklinga sem höfðu þekkt persónueinkenni. Þannig kortlögðu þeir hvernig litlir hlutar heilans áttu hver fyrir sig að stjórna persónuleikaþáttum einstaklings og þessar skýringarmyndir, af höfuðbeinum skipt í svæði samkvæmt þessu, þekkjast enn í dag.
Lesa Höfuð, herðar, hné og tær
Eins og svo margir aðrir treysti ég einu sinni á visku náttúrunnar. Ég hugsaði mér að það væru mörk milli hins náttúrulega og hins manngerða, milli einnar dýrategundar og annarrar, og ég hélt að með genafikti kölluðum við yfir okkur ósköp ein. Nú er ég þeirrar skoðunar að þetta rómantíska viðhorf til náttúrunnar sé bæði heimskuleg og hættuleg mýta.
Á um það bil 100 milljón ára fresti rekst loftsteinn á stærð við fjall á jörðina og drepur nánast allt líf á plánetunni. Þetta er ágætis ábending um það hversu litlu flóknar lífverur eins og við skiptum náttúruna. Saga lífsins á þessari plánetu hefur verið saga miskunnarlausrar eyðileggingar og blindrar, linnulausrar endurnýjunar.
Lesa Móðir náttúra er ekki vinur okkarUndanfarið hafa vinsælar bækur trúleysingja eins og Richard Dawkins og Christophers Hitchens verið gagnrýndar opinberlega af trúmönnum. Nýjasta dæmið um þetta er erkibiskupinn í Kantaraborg, Rowan Williams. Williams heldur fram að í umfjöllun þeirra um kristni séu trúarbrögðin sem Dawkins, Hitchens og aðrir gagnrýna ekki trúin sem hann telur sína eigin, og þessir höfundar séu með röngu og nokkrum sjálfbirgingshætti að reyna að telja kristnum mönnum trú um að þeir viti hvað þeir meina þegar sú sé ekki raunin, og það fer greinilega í taugarnar á honum. Grundvallarrök Williams og annarra er að þessir trúlausu rithöfundar hafi einfaldlega ekki gefið sér tíma til að kynna sér almennilega það sem þeir eru að gagnrýna og að þeir ættu að kynna sér guðfræði og takast á við „raunverulegu rökin“. Þar sem ég hef numið guðfræði og lauk BA-prófi í guðfræði og trúarbragðafræði með fyrstu einkunn geri ég ráð fyrir að Williams héldi ekki fram að ég hafi enga hugmynd um hvað ég er að tala, þótt ég fallist á niðurstöður Dawkins og Hitchens.
Lesa Forðast „nýju trúleysingjarnir“ „raunverulegu rökin“?Þegar eilífar sálir voru í húfi þá er skiljanlegt að Rannsóknarrétturinn hafi beitt pyntingartólum í stað skynsamra raka til þess að fá þvermóðskufulla trúvillinga til þess að skipta um trú; maður gæti sagt sem svo að pyntingar hafi meiri sannfæringarkraft. Þar sem boðendur trúarinnar meðal almennings reyna á sama hátt að bjarga sálum, þá er skiljanlegt að þeir noti allar mögulegar aðferðir til að sannfæra áheyrendur sína. Pyntingar hafa nú dottið úr tísku með uppgangi húmanismans (jafnt trúarlegs sem veraldlegs) og því hafa trúboðarnir farið næst bestu leiðina: að beita röksemdum sem stíla inn á ótta áheyrenda. Hægt er að breiða út skelfingu án þess að sýna þumalskrúfurnar.
Lesa Og? Ætlarðu að grenja yfir því?Þessi grein birtist fyrst í Abuse Your Illusions: The Disinformation Guide To Media Mirages and Establishment Lies, ritstýrt af Russ Kick, 2003.
Í þau 19 ár sem ég predikaði fagnaðarerindið, þá var upprisa Jesú lykilatriðið í boðun minni[1]. Á hverjum páskum staðfesti ég aðvörun Páls postula: „En ef Kristur er ekki upprisinn, er trú yðar fánýt,...“[2]. Í vinsælum páskasöngleik sem ég samdi, „Ullin hans var hvít sem snjór“, er gleðileg yfirlýsing í lokaþættinum: „Syngið hósanna! Kristur er upprisinn! Sonurinn [e. the son, hljómar eins og the sun] er risinn til að skína á mig!“[3].
Lesa Reis Jesús virkilega frá dauðum?
