Sitjum við fyrir þeim?

Það vöknuðu upp djúpstæðar áhyggjur innan prestastéttarinnar í kjölfarið á því að Svarthöfði lét óvænt sjá sig við setningu prestastefnu 10. júní 2008. Þessi gjörningur var tekinn upp og hefur slegið í gegn út um allan heim, en meira en 2 milljónir manna hafa séð þetta myndbrot síðan við settum það á jútjúb-síðu Vantrúar.

Í upphafi vissi enginn hvernig bregðast ætti við þessum óboðna gesti og voru viðbrögðin fálmkennd.

En þegar spurðist út að þarna hefðu verið að verki menn sem tengjast Vantrú urðu viðbrögðin ansi fyrirsjáanleg. Til dæmis komst Þórhallur Heimisson, prestur, svo að orði:

Ein spurning sem vaknar varðar til dæmis friðhelgi, öryggi og trúfrelsi einstaklingsins. Hingað til hefur trúað fólk getað gengið til kirkju hér á landi án þess að að því sé vegið með ógnunum eða hæðni fyrir trú sína. Það sama á við um alla aðra trúarhópa – almennt virða menn rétt fólks til að stunda trú sína í friði.

Nú er slík friðhelgi rofin. Þó tilburðir Vantrúarmannsin í gerfi Svarthöfða hafi verið hlægilegir, þá réðst hann að friðhelgi og trú yfir 90% landsmanna þegar hann hæddist að krossinum og brá fyrir hann sverði sínu. Og geta menn treyst því að næst verði ekki vegið að prestum og kirkjufólki með alvarlegri hætti? Eða fólki úr öðrum söfnuðum? Eiga múslímar á hættu aðkast við föstudagsbænir sínar? Verður sumarblóti ásatrúarmanna hleypt upp? Er á það hættandi að senda börnin ein í sunnudagaskólann næsta haust?

Verður setið fyrir þeim? #

Ekki vitum við betur en að börn hafi komist klakklaust í sunnudagaskólann eftir þetta.