Allar fŠrslur Allir flokkar Sos Um fÚlagi­ ┌rskrßning Lˇgˇ Spjallid@Vantru Pˇstfang Vantru@Facebook Vantru@Youtube Vantru@Twitter

Illmenni­ gu­

N˙ til dags vir­ist ■a­ vera Ý tÝsku a­ tala um samrŠ­ur ß milli vÝsinda og tr˙arbrag­a, eins og tr˙arbr÷g­in hafi eitthva­ gßfulegt til mßlanna a­ leggja anna­ en kreddurnar sÝnar. Raunin er s˙ a­ tr˙arbr÷g­ hafa ekkert gßfulegt til mßlanna a­ leggja en vÝsindin geta upplřst okkur um řmislegt var­andi tr˙arhugmyndir.

Ůekkingara­fer­irnar tr˙ og vÝsindi eru Ý e­li sÝnu Ý mˇts÷gn. Ů˙ getur ekki bŠ­i afla­ ■Úr einhverrar vitneskju me­ ■vÝ a­ beita hinni vÝsindalegu a­fer­ og me­ ■vÝ a­ hafa fullvissu ßn raka, a­ minnsta kosti ekki ß sama svi­inu.

Gu­frŠ­ingar, eins og a­rir tr˙menn, hafa ßtta­ sig ß ■essu og beita tveimur a­fer­um vi­ a­ breg­ast vi­ sÝaukinni ■ekkingu sem vi­ ÷flum okkur me­ hinni vÝsindalegu a­fer­. Bˇkstafstr˙mennirnir sem segja a­ tr˙in hafi alltaf rÚtt fyrir sÚr og ■egar vÝsindin komist a­ ni­urst÷­u sem er ˇsammßla tr˙nni ■ß er eitthva­ a­ vÝsindunum. Sem betur fer eru fßir bˇkstafstr˙armenn ß ═slandi, en hinn hˇpurinn er heldur stŠrri. Ůeir vi­urkenna yfirbur­i vÝsindanna yfir ÷llu ■vÝ sem vÝsindin geta rannsaka­ en hafa hopa­ me­ tr˙nna yfir ß ■a­ ˇrannsakanlega.

Ef vi­ t÷kum sk÷punars÷guna Ý upphafi biblÝunnar sem dŠmi ■ß tr˙ir fyrri hˇpurinn ■vÝ a­ h˙n sÚ s÷nn, a­ ■etta hafi raunverulega gerst, ■rßtt fyrir ni­urst÷­ur vÝsindanna. SÝ­ari hˇpurinn, sem lÝklega allir ■jˇ­kirkjuprestar falla Ý, telja s÷guna augljˇslega ekki vera sanna Ý neinum skilningi sem hŠgt er a­ kanna vÝsindalegan, heldur er h˙n, samkvŠmt ■eim, s÷nn ß einhvern ˇskiljanlegan, andlegan hßtt. Hvorugur hˇpurinn hefur ■urft a­ breyta neinu hva­ var­ar tilvist gu­s, enda er h˙n ˇrannsakanleg. ŮvÝ a­ allt getur passa­ vi­ tilvist ˇskilgreinds ˇskiljanlegs anda. En samt geta ni­urst÷­ur vÝsindanna sagt okkur řmislegt um ■ennan gu­ ef hann er til.

Ni­urst÷­urnar eru ■Šr a­ milljˇnum ßrum ß­ur en ma­urinn var­ til h÷f­u a­rar tegundir veri­ a­ ■rˇast Ý milljˇnir ßr. Sumar ■essar tegundir eru svo vi­bjˇ­slegar og valda svo miklum mannlegum ■jßningum a­ ma­ur hlřtur a­ velta ■vÝ fyrir sÚr hva­ gu­ hafi veri­ a­ hugsa ÷ll ■essi milljˇn ßr sem hann var a­ lßta ■au ■rˇast. ═ raun vir­ist vera um einbeittan brotavilja a­ rŠ­a, hann kom ■essu j˙ ÷llu af sta­ og stjˇrnar ÷llu. Sß gu­ sem ger­i ■etta vŠri svo miki­ illmenni a­ helstu fj÷ldamor­ingjar s÷gunnar blikna Ý samanbur­i vi­ hann.

Ůessi milljˇn ßr hefur hann fullkomna­ eitur snßkanna, tennur hßkarlanna og kjßlka krˇkˇdÝlanna. Hann hefur b˙i­ til snÝkjudřr sem geta ekki lifa­ ßn ■ess a­ komast Ý hřsil og valda honum ˇlřsanlegum ■jßningum. Hann lÚt GÝneu-orminn valda fˇrnarlambinu ˇbŠrilegum hita Ý sßrinu sem dřri­ veldur, til ■ess a­ fˇrnarlambi­ myndi kŠla sßri­ Ý vatni og ■ar me­ koma eggjum snÝkjudřrsins ˙t Ý drykkjarvatni­. ┴ ■essum milljˇnum ßrum hefur hann fullkomna­ malarÝuna og holdsveikina ■annig a­ ˇnŠmiskerfi­ getur nßnast engar varnir veitt.

Ůa­ myndi ofbjˇ­a manni ef einhver kalla­i ■essa veru ekki alilla, en tr˙menn segja ekki einungis a­ ■essi vera sÚ gˇ­, nei, h˙n er algˇ­! Ef einhver manneskja hef­i jafn vi­urstyggilega afreksskrß og ■essi gu­, ■ß held Úg a­ enginn myndi vilja kalla ■ann einstakling manneskju. Jafnvel h÷r­ustu andstŠ­ingar dau­arefsinga myndu sjßlfir sprauta eitrinu Ý Š­ar ■ess einstaklings, ßn nokkurrar eftirsjßr.

En sumir tr˙menn reyna, ■rßtt fyrir a­ allt bendi til ■ess a­ ■essi gu­ ■eirra sÚ mesta illmenni sem hugsanlegt er, a­ halda Ý algŠsku gu­s. Ůeir halda ■vÝ ■ß fram a­ allar ■essar vi­urstyggilegu lÝfverur sÚu ■arna vegna einhvers ˇskiljanlegs tilgangs gu­s.

En hvernig Ý ˇsk÷punum ■essir tr˙menn ■ß vita­ a­ gu­ sÚ gˇ­ur ef a­ hann er ˇskiljanlegur? Ůa­ er ˇhugsandi. En Ýmyndum okkur a­ vi­ vissum a­ einhver ma­ur hef­i sprengt upp leikskˇla. Myndi nokkrum manni detta ■a­ Ý hug a­ halda ■vÝ fram a­ hann vŠri gˇ­ur vegna ■ess a­ hann hef­i hugsanlega einhverja ßstŠ­u fyrir ■vÝ a­ sprengja leikskˇlann? Ef vi­ getum ekki sagt a­ gu­ sem haf­i yfirumsjˇn me­ framlei­slunni ß ÷llu ■vÝ versta sem finnst Ý lÝfrÝkinu sÚ illur ■ß getum vi­ ekki sagt a­ neitt sÚ gott e­a illt. Or­in myndu missa alla merkingu.

Bˇkstafstr˙armenn vita af ■essum aflei­ingum og hafa kosi­ a­ neita vÝsindunum. Frjßlslyndir gu­frŠ­ingar og tr˙a­ fˇlk sem sam■ykkir ni­urst÷­ur vÝsindanna veit anna­ hvort ekki af ■essum aflei­ingum e­a neitar a­ horfast Ý augu vi­ ■Šr. A­ minnsta kosti er ljˇst a­ ef a­ gu­ er til og ■rˇunarkenningin rÚtt, ■ß er gu­ illmenni.


Sjß einnig: Gu­ elskar ■ig, Gu­ er ekki til, Hin gˇ­a sk÷pun gu­s

Hjalti R˙nar Ëmarsson 19.12.2005
Flokka­ undir: ( R÷kin gegn gu­i )

Vi­br÷g­

Loka­ hefur veri­ fyrir athugasemdir vi­ ■essa fŠrslu. Vi­ bendum ß spjalli­ ef ■i­ vilji­ halda umrŠ­um ßfram.