Forsíða
Spaugstofan
Sjónvarpið
Maltið

Útvarp Rót
Spegillinn
Félagi Jesús

Blekking og þekking
Brynjólfur
Til baka

Um guðlast

Stoðir trúarlegra yfirvalda

Þegar Danakonungur ríkti yfir Íslandi þá tók hann sér völd í skjóli trúar og um leið eignuðust Íslendingar heilagann ríkisguð.  Í riti ríkisguðs Íslands, nánar tiltekið í Rómverjabréfi, er útskýrt hvernig hinn Danski konungur hélt völdum samkvæmt kennisetningum ríkistrúarinnar:

Nýja testamentið

Rómverjabréf
Róm13:1Sérhver maður hlýði þeim yfirvöldum, sem hann er undirgefinn. Því ekki er neitt yfirvald til nema frá Guði, og þau sem til eru, þau eru skipuð af Guði. 2Sá sem veitir yfirvöldunum mótstöðu, hann veitir Guðs tilskipun mótstöðu, og þeir sem veita mótstöðu munu fá dóm sinn. 3Sá sem vinnur góð verk þarf ekki að óttast valdsmennina, heldur sá sem vinnur vond verk. En viljir þú eigi þurfa að óttast yfirvöldin, þá gjör það sem gott er, og muntu fá lofstír af þeim. 4Því að þau eru þjónn Guðs þér til góðs. En ef þú gjörir það sem illt er, þá skaltu óttast. Yfirvöldin bera ekki sverðið ófyrirsynju, þau eru Guðs þjónn, hegnari til refsingar þeim er aðhefst hið illa. 5Þess vegna er nauðsynlegt að hlýðnast, ekki einungis vegna hegningarinnar, heldur og vegna samviskunnar. 6Einmitt þess vegna gjaldið þér og skatta, því að valdsmennirnir eru Guðs þjónar, sem annast þetta. 7Gjaldið öllum það sem skylt er: Þeim skatt, sem skattur ber, þeim toll, sem tollur ber, þeim ótta, sem ótti ber, þeim virðing, sem virðing ber.

Vegna mikilvægi kennisetninga kristninnar var eðlilegt að konungur vildi halda ströngum aga um ríkistrúna.   Þegar fyrstu lög um prentfrelsi voru gefin út árið 1855 af konungi voru eftirtalin atriði bönnuð:

Að hvetja til uppreisnar gegn konungi, dróttar að honum svívirðilegum athöfnum, gerir gys að trúarlærdómum eða guðsdýrkun.

Þegar Íslendingar fengu sjálfstæði fengu opinberir starfsmenn réttstöðu konungs og ekki mátti á þá halla orði, svo fór þó að lokum að mannréttindadómstóll Evrópu aflétti þessar réttarstöðu starfsmanna ríkisins.   Eftir stendur í íslenskum lögum heilagleiki trúar í krafti úrelts fyrirkomulags einræðis og harðstjórnar.  Hér eru almenn hegningarlög frá árinu 1869 sem hljóða svo:

157.gr.almennra hegningarlaga frá 25. júní 1869
Hver, sem gerir gys að eða smánar trúarlærdóma eða guðsdýrkun nokkurs trúarbragðafélags, sem er á Íslandi, skal sæta fangelsi ekki vægara en 1 mánaðar einföldu fangelsi eða sektum, ef miklar málsbætur eru

Þessi lög konungs má ennþá finna á 21 öld og eru þau skráð í almennum hegningarlögum frá árinu 1940.   Lögin frá 1940 eru en hryllilegri en þau gömlu frá 1869, því þar er fangelsisvist lengd úr 1 mánuði í 3 mánuði.  Staða Ríkissaksóknara er ekki öfundsverð, því hann er settur í sömu stöðu og gömlu ákærendur rannsóknarrétta fyrri tíma.  Hér koma þessi mögnuðu ólög:

125. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940
Hver, sem opinberlega dregur dár að eða smánar trúarkenningar eða guðsdýrkun löglegs trúarbragðafélags, sem er hér á landi, skal sæta sektum eða [fangelsi allt að 3 mánuðum].1) Mál skal ekki höfða, nema að fyrirlagi saksóknara.

Fyrr á öldum var fólk tekið af lífi fyrir guðlast en upp úr 19 öld var öðrum refsingum beitt.  Eftir að Íslendingar fengu sjálfstjórn í sínum málum (1918) hafa aðeins tveir menn verið dæmdir fyrir guðlast.  Þó að ótrúlegt megi teljast var einn maður dæmdur 1983 eða 38 árum eftir að Danakonungur gaf Íslendingum fullt sjálfstæði.  Það er athyglisvert að þegar sagan er skoðuð að á 20 öld þá hafi kirkjuyfirvöld verið fremst í flokki að reyna virkja lögin með klaga í ríkissaksóknara.  Mál Spaugstofunnar 1997 er athyglisvert dæmi um það og í raun allt hið raunalegasta fyrir íslenskt samfélag.

Kennisetningar Kristinnar trúar

Í lögbók kirkjuyfirvalda ríkisguðsins eru skýrar reglur um meðferð einstaklinga sem komast í tæri við að fremja guðlast:

Nýja testamentið

Guðspjöllin
Mt 12:31 [Jesú segir] ... en guðlast gegn andanum verður ekki fyrirgefið.
Mt 13:41 [Jesú segir] Mannssonurinn mun senda engla sína, og þeir munu safna úr ríki hans öllum, sem hneykslunum valda og ranglæti fremja, 42og kasta þeim í eldsofninn. Þar verður grátur og gnístran tanna.
Mt 23:32 [Jesú segir]  þeim sem mælir gegn heilögum anda, verður ekki fyrirgefið, hvorki í þessum heimi né í hinum komanda.
Jn 15:6 [Jesú segir] Hverjum sem er ekki í mér, verður varpað út eins og greinunum, og hann visnar. Þeim er safnað saman og varpað á eld og brennt.

Nú er ljóst samkvæmt kenningum Kristninnar að refsing þess sem fremur guðlast eru vítiskvalir í eldsofni um alla eilífð.  Ætla mætti að sú refsing nægi yfirvöldum en svo virðist ekki vera því haldið er dauðahaldið í 125 gr. hegningarlaga.  Eflaust er skýringin vantrú veraldlegra yfirvalda á refsimætti ríkisguðsins eða hér er um að ræða þjófstart yfirvalda á aðgerðaráætlun Mannsonarins (Jesú) á meintri endurkomu hans til jarðar.

Burt með guðlast

Á meðan þessi lög eru enn við lýði verður ekki annað séð en að Alþingi Íslands hafi sofnað á verðinum, þingmenn verða að gera sig grein fyrir að gr. 125 er hluti Kristilegs konungsveldis sem kúgaði Íslendinga öldum saman í skjóli trúar.  Fjöldi manns hefur verið ofsótt og drepið á hryllilegan hátt vegna guðlasts á Íslandi, lágmarks virðing fyrir æru og minningu fórnarlamba kirkjuyfirvalda og konungs er að fella þessa grein úr gildi hið fyrsta.  Það er athyglisvert að sjá sama fólk gagnrýna dóm klerka í Íran yfir Salman Rushdie sætta sig við að klerkar á Íslandi geti krafist dóma yfir löndum sínum vegna sama brots.  Því miður hafa nokkrir verið ofsóttir og dæmdir fyrir guðlast á Íslandi auk þess hefur ríkiskirkjan krafist ritskoðunar í ríkissjónvarpinu vegna sömu laga.  Um nokkur þessara mála á síðustu öld má lesa í valmyndinni hér fyrir ofan.  Eldri mál þar sem Þjóðkirkjan brenndi fólk lifandi fyrir guðlast munu koma síðar.